.jpg)
b i o g r a f i e
HILDEGARD DE VUYST
° 1963, Aalst, België
“Rond mijn zestiende wist ik al dat ik voor het theater zou werken. Lange tijd heb ik gedacht dat ik daartoe actrice moest worden. Maar het liep anders. Na mijn studies literatuur en theaterwetenschap, kroop ik van de buitenkant van het theater naar binnen. Ik begon als danscritica en eindredacteur voor het theatertijdschrift Etcetera, en als pr-assistente in de Beursschouwburg. Bij Oud Huis Stekelbees (1989-1992) leerde ik dat je vanuit eender welke positie toch verantwoordelijkheid kan dragen voor het geheel. Met dank aan Stef Ampe, Guy Cassiers en Kristel De Weerdt. Het zou bijna tien jaar duren voor ik weer zo’n stimulerende omgeving zou vinden.
Vanaf eind ‘94 werkte ik voor het eerst als dramaturg, bij Het muziek Lod. Toen Lod in ’95 een coproductie aanging met les ballets C de la B voor La Tristeza Complice, werd dat het startschot voor een lange samenwerking met regisseur Alain Platel. Ik kijk met trots terug op Iets op Bach, Wolf, vsprs, pitié! en Out of Context. Als freelancer werkte ik ook nog samen met andere choreografen uit dezelfde stal: Koen Augustijnen (To crush time) en Sidi Larbi Cherkaoui (Rien de rien). Ondertussen gaf ik workshops (dansdramaturgie) in Amsterdam, Lublin of Aarhus; ik gaf les op het Rits, de Brusselse school voor acteurs en regisseurs; ik zette een publicatie op poten over de kunstencentra in Vlaanderen (Alles is rustig) in samenwerking met het Vlaams Theater Instituut; ik liep weg van de X-group bij P.A.R.T.S., enzovoort…
Vanaf 2001 nam mijn bestaan een nieuwe wending: de Koninklijke Vlaamse Schouwburg (kortweg KVS) in Brussel kreeg een nieuwe leiding en ik ging er aan de slag als dramaturge. De uitdaging om van dit doodse repertoiretheater een vitale plek voor de hele stad te maken was groot, de inzet enorm en de voldoening navenant. Met dank aan de hele ploeg, maar in eerste instantie aan Jan Goossens en Ivo Kuyl, met wie ik van 2001 tot eind 2005 de inhoudelijke en artistieke plannen voor KVS vorm gaf. Vanaf 2006 werd ons kleine clubje gevoelig uitgebreid, is de volledige nieuwe infrastructuur klaar, en kunnen we de werking nog meer slagkracht geven in het centrum van de stad. Maar ondanks mijn verregaande engagement binnen KVS, ga ik als Platel roept.
Het is ook de schuld van Platel dat ik voor het eerst in Palestina ben terechtgekomen, in 2004. Dat heeft later geleid tot PASS (Performing Arts Summer School), een langetermijnproject met jonge Palestijnse podiumkunstenaars dat ik sinds 2007 coördineer, een samenwerking tussen KVS, les ballets C de la B en A.M. Qattan Foundation in Ramallah. Na de overdonderende ervaring van pitié in Kinshasa, droom ik van Out of Context in Ramallah.
update: 06/2010